Muzeum Pomorskie
Przybyli do Gdańska w 1420 r. franciszkanie dostali małą parcelkę i musieli uzbierać pieniądze na wykup sąsiednich terenów. Mimo utrudnień szybko rozpoczęli budowę klasztoru najpierw ryglowego, a od 1431 r. murowanego. Po rozbudowie (1481—1514) w skrzydle wschodnim powstał mały refektarz, biblioteka i sala kapituły, a w południowym kuchnia i duży refektarz. Wirydarz okalały krużganki. Reformacja doprowadziła do upadku konwentu. W 1555 r. ostatni trzej zakonnicy za dożywocie przekazali klasztor miastu. Po zrównaniu w prawach protestantów i katolików przez Zygmunta Augusta burmistrz Konstanty Ferber zorganizował w byłym klasztorze ewangelickie gimnazjum. Pierwszy wykład odbył się 13 VI 1558 r. W 158D r. uczelnia przybrała charakter akademicki i zaczęła ściągać studentów. W okresie największego rozkwitu liczba ich dochodziła do 600. Gimnazjum Akademickie istniało do 1817 r. Po przejściowym użytkowaniu przez wojsko opuszczony klasztor zaczął się chylić ku ruinie. W 1848 r. zamieszkał w nim wrocławski rzeźbiarz, uczeń Thorwaldsena, Rudolf Freitag i zaczai gromadzić rzeźby z rozbieranych domów i przedproży. Biedny jak mysz kościelna i mający''przeciw sobie trzy ministerstwa, z których każde rościło pretensje do zrujnowanego gmachu, Freitag potrafił pozyskać króla Fryderyka Wilhelma IV i wygrał. W 1872 r. po gruntownym remoncie i przebudowie z dołączeniem zachodniego skrzydła powstało gdańskie muzeum. Zasługę przypisano tym, którzy je sfinansowali, a Freitag umarł zapomniany. W 1945 r. gmach spłonął, a zbiory uległy rozproszeniu. Dziś muzeum wróciło do dawnej świetności. W nastrojowych krużgankach i salach parteru urządzono stałą ekspozycję gdańskich mebli, krat, rzeźby i snycerki. W sali kapituły, kuchni i wielkim refektarzu pomieszczono bezcenny zbiór szat kościelnych z kościoła Mariackiego.