Lwi Dwor w Lipcach
Osiedlający się na Żuławach koloniści przyjęli od polskich sąsiadów podcień, pospolity niegdyś w naszym budownictwie. Najstarszym przykładem żuławskiego domu podcieniowego jest tzw. Lwi Dwór w Lipcach z około 1600 r. Ryglowy budynek stoi szczytem do drogi. Wysunięte pięterko opiera się na dziewięciu słupach, co świadczy o bogactwie właściciela. Podcień jest tak szeroki, że mieści się pod nim wóz, z którego można ładować zboże do pomieszczeń poddasza. Pierwotne wnętrze składało się z wysokiej sieni po lewej stronie i niskich, rozmieszczonych w dwu kondygnacjach pomieszczeń po prawej. Na parterze trzymano w nich konie i bydło, poddasze dostępne z obiegającej sień galeryjki służyło do magazynowania zboża i paszy. Ośrodkiem życia była sień z paleniskiem przy zewnętrznej ścianie i legowiskiem do spania. Tylna część domu mieściła klepisko. W ten sposób całe gospodarstwo znajdowało się pod jednym dachem. W XVII w. zaczęły się rozpowszechniać domy z dodatkowym skrzydłem bocznym zawierającym dużą paradną izbę. Stajnia, obora i stodoła znalazły się w osobnych budynkach. Sień otrzymała bogaty wystrój ze snycerką, holenderskimi kaflami i dobrymi obrazami. Jeszcze bogatsze były izby mieszkalne: „(...) okazałe zwierciadła, kosztowne zegary, drzwi z palisandru i mahoniu, firanki i pokrycia mebli z ciężkich jedwabnych materii, na posadzkach kosztowne angielskie dywany, po ścianach obrazy i złocone brązy"! •W ostatniej fazie ewolucji znikła tylna część domu, który zwraca się do drogi kalenicą. Podcień przesunął się na środek frontu. Tych domów — z XVIII i XIX w. — zachowało się najwięcej. Dzięki ornamentalnym ryglowym szczytom, które są arcydziełami sztuki ciesielskiej, stanowią prawdziwą ozdobę wielu żuławskich wsi.