Mala zbrojownia
Wojna trzynastoletnia przypomniała gdańszczanom o konieczności ufortyfikowania Przedmieścia. Od zachodu i południa stanęły mury z bramami: Karową u wylotu Podwala Przedmiejskiego (1462) i Nową przy końcu Rzeźnickiej (1461). Bramę Nową osłoniły baszty Nowa (1475) i Pod Zrębem (1487). W XVI w. rozpoczęto wielką przebudowę fortyfikacji. Wilhelm Helmsen usypał wały i okrągły rondel wokół Baszty Nowej (1534—39). Brama Karowa znikła wewnątrz zbudowanego przez Jana Kramera Bastionu Karowego (1572). Według projektu Antoniego van Obberghena w latach 1593—98 wzniesiono bastiony Kot (przed kościołem Sw. Trójcy) i Przedmiejski (wokół Baszty Nowej), a w 1607 r. — Sw. Gertrudy. Na uzyskanym terenie pl. Wałowego Jerzy Strakowski wybudował nowy arsenał (1643—45), który miał odciążyć Wielką Zbrojownię. W przedzielonej rzędem słupów hali na parterze przechowywano żelazne i spiżowe działa i moździerze. W razie potrzeby można je było szybko wyciągnąć przez cztery bramy i ustawić na wałach. Na piętrze magazynowano pistolety, strzelby i siodła dla rajtarii. Wydawano je przez wielkie okna bezpośrednio na plac. Ściany budynku ozdobiło boniowanie, a szczyty na wzór Wielkiej Zbrojowni — pękające pociski. W odbudowanej (1960) Małej Zbrojowni mieszczą się obecnie garaże miejskich taksówek. Zachował się kartusz z herbem Gdańska i złocone zworniki portali z wyrzeźbioną bronią. Nie dokończono rekonstrukcji szczytów. Jerzy Strakowski był synem Jana. Zanim został miejskim inżynierem, 10 lat spędził w Holandii na stypendium. W 1661 r. jako „zreformowany kapitan" otrzymał kompanię piechoty, żołd 100 florenów miesięcznie i zwolnienie od podatków. Miał za to „doglądać fortyfikacji i gdziekolwiek zachodzi potrzeba — budować, rozbierać, mierzyć itp." Zmarł w 1675 r. Budowy umocnień Grodziska i Biskupiej Górki dokończyli po nim Daniel Neubaur (1685) i Jan Charpentier (1696).