Kosciol sw Jakuba
Zrzeszeni w prastarym związku kapitanowie statków morskich zbudowali w 1415 r. przytułek Sw. Jakuba dla starych i chorych żeglarzy. Obecny kościół pochodzi z 1433 r., górna część wieży z 1639 r. Od 1551 r. odbywały się tu polskie nabożeństwa dla ubogich. W 1815 r. wybuch prochu uszkodził kościół, po czym przebudowano go na bibliotekę. Od 1905 r. mieścił Izbę Rzemieślniczą. Po wojnie wnętrze otrzymało nowoczesny wystrój sakralny. Odsłonięte drewniany strop. Kościół stał pierwotnie poza obwarowaniami — dlatego w 1433 r. spalili go hu-syci. Później znalazł się w obrębie nowych fortyfikacji Starego Miasta. U wylotu Łagiewników stanęła Brama Sw. Jakuba (1482) między basztami Św. Jakuba i Pod Ciemną Gwiazdą (1494). Ul. Korzenną zamykała Brama Bożego Ciała z basztami Nad Rowem i Św. Bartłomieja. W fortyfikacjach nowożytnych obie bramy zastąpiono wzniesioną przez Jana Strakowskiego nową Bramą Św. Jakuba (1636) u wylotu ul. Rajskiej — ozdobiły ją rzeźby Andrzeja Schliitera Starszego. Autorem sygnaturki bramy i hełmu kościoła był przypuszczalnie ten sam cieśla Jan Schumacher. Baszta dawnej bramy pozostała w Bastionie Sw. Jakuba jako prochownia. To ona wyleciała w powietrze w 1815 r. Nową bramę rozebrano w 1881 r., ale najcenniejsze fragmenty zachowały się: kamieniarka fasady — w ścianie Katowni, wieńczące dach lwy — przed Dworem Artusa, a sygnaturka tworzy górną część hełmu kościoła Św. Jakuba. Bractwo żeglarzy miało ławę w Dworze Artusa i wspaniałą siedzibę przy Św. Ducha 82 (obecna postać — z Ifi05). „Tam schodzili się na narady nad sprawami Związku, lub też by wspólnym sumptem i dla ogólnej uciechy radować się przy biesiadnym stole. Różnobarwne proporce i chorągwie obok białej flagi, wielkiej jak żagiel, z wymalowanym gdańskim herbem, powiewały z przedproża i oznajmiały sąsiedztwu o uroczystości dnia". Była tu też restauracja o europejskiej sławie. Od 1844 r. dom należał do Związku Przemysłowców — stąd motywy współczesnej techniki w starym portalu.