Kosciol sw Bartlomieja
W 1380 r. wielki mistrz krzyżacki wydał Mikołajowi Langemu i Piotrowi Sandowinowi przywilej na zagospodarowanie obszaru „3fl węzłów [780 m] długości i tyleż szerokości" nad Wisłą, na północ od Starego Miasta. Powstał trzeci organizm miejski Gdańska, zwany Młodym Miastem, pomyślany jako ośrodek konkurencyjny dla potężnego Miasta Głównego. Zbudowano tu 1400 domów i 6 kościołów. Największy z nich był kościół g w.' Bartłomieja. Rozmiary działki, na której stoi, są do dziś takie same jak w dokumencie lokacyjnym. Obecna jednonawowa hala z wciągniętymi przyporami pochodzi z lat 1482—95. Powstała w latach 1591—1600 wieża otrzymała tradycyjne formy gotyckie. Południową kruch-tę z barokowym portalem dobudowano w 1647 r. W 1815 r. wybuch prochu na wałach niszczy strop. Na pokrycie szkód zebrano w różnych krajach 115 tyś. Talarów. Ostatnia wojna zrujnowała kościół. W toku odbudowy wzmocniono wychyloną wieżę i przykryto nawę betonowym stropem. Nie zrekonstruowano barokowego hełmu •wieży i wysokiego dachu. Dawne wyposażenie obejmowało słynne obudowane stalle, organy z 1624 r., ołtarz z obrazem Izaaka van den Błocka i rokokową kazalnicę. Obecne nie przedstawia wartości. W zakrystii i kaplicy północnej zachowały się piękne sklepienia. Po wypędzeniu Krzyżaków gdańszczanie zlikwidowali konkurencyjny ośrodek. Częściowo zniszczone Młode Miasto przestało istnieć jako osobna dzielnica. Z czasem zapomniano nawet, gdzie leżało i zaczęto go szukać w rejonie Stoczni Gdańskiej. Wynikłe stąd sprzeczności wyjaśnił w 1963 r. Stanisław Mielczarski, biorąc pod uwagę dawny o 500 m bliższy bieg Wisły i najstarsze plany miasta. Północną granicę dzielnicy stanowiła według niego ul. Gnilna, której nazwa pochodzi od fosy biegnącej jej środkiem już w 1402 r.
Wyjazdy motywacyjne świnoujście apartamenty noclegi szczawnica